ขับรถเที่ยวฝรั่งเศส 1,000 ไมล์จากปารีสจรดโปรวองซ์ (3)

Loire Valley-Clermont Ferrand-Lyon
เราออกจากลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่เป็นศูนย์กลางอำนาจของฝรั่งเศสในยุคกลาง ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่มีมรดกโลกมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ทั้ง ๆ ที่อารยะธรรมของฝรั่งเศสเพิ่งจะมีอิทธิพลมากในช่วงยุคหลัง อาจจะเป็นเพราะสำนักงานใหญ่ของ UNESCO อยู่ที่กลางกรุงปารีส และผมรู้สึกว่าฝรั่งเศสเก่งด้านการทำการตลาด อีกทั้งการเริ่มต้นก่อน ทำให้เก็บความได้เปรียบมาตั้งแต่แรก (Matthew Effect) จนเป็นประเทศที่นักท่องเที่ยวสูงอันดับหนึ่งของโลกมาโดยตลอดถึง 80 ล้านคนต่อปี (เทียบกับ 10 กว่าล้านคนของประเทศไทย) รวมถึง Paris ที่มีนักท่องเที่ยวมาเยือนมากที่สุดในโลก 15 ล้านคนต่อปี (น่าภูมิใจที่กรุงเทพฯมีนักท่องเที่ยวมาเยือนติดอันดับ 3 ที่ 10 ล้านคนต่อปี)

หลังจากนั้นก็ได้เดินทางต่อข้ามที่ราบสูงภาคกลาง (Massif Central) แวะเมือง Clermont-Ferrand ที่เป็นต้นกำเนิดบริษัทยางยักษ์ใหญ่อย่าง Michelin เพื่อเข้าสู่เขตเทือกเขาเอลฟ์ ซึ่งเรามีจุดหมายปลายทางในคืนนี้คือเมืองลียง

ภาพ Bibendum หรือ Michelin man สัญลักษณ์ของบริษัท

ความสำเร็จ มาจากอะไร ?

ความเข้าใจของคนโดยทั่วไป ว่าคนที่ประสบสำเร็จนั้น ไม่ว่าจะเป็นมหาเศรษฐีของโลก ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ เกิดขึ้นจากความพยายาม ไต่เต้า ด้วยแรงบันดาลใจ ความมุ่งมั่น และเริ่มต้นจาก”ศูนย์” หรือเสื่อผืนหมอนใบนั้น อาจจะเป็นการสรุปที่ง่าย และเป็นความเข้าใจผิดหนึ่งที่ยังคงติดในสังคมทุกยุคทุกสมัย

แต่นักสังคมวิทยาสมัยใหม่ กลับมองภาพนี้ต่างกัน และนิยามความสำเร็จนั่นคือผลลัพท์ของการสะสมความได้เปรียบ ที่เรียกว่า Matthew Effect

หากศึกษาลงไปในประวัติลึก ๆ ของผู้ที่ประสบความสำเร็จในด้านต่าง ๆ ของโลก ไม่ว่าจะเป็นนักกีฬา นักธุรกิจ สิ่งที่เราไม่ค่อยได้รู้นัก คือบุคคลกลุ่มนี้ มิได้เป็นโมเดลที่สมบูรณ์แบบที่เราสามารถเลียนแบบได้ง่าย ๆ แค่อาศัยความพยายาม หรือทฤษฎีต่าง ๆ ในหนังสือ Know how

ใครจะรู้ว่าบิลเกต

ประวัติศาสตร์หุ้นไทยช่วงปี 2530

ประวัติศาสตร์มักจะมีโอกาสซ้ำรอยเสมอ การเรียนรู้จากประวัติศาสตร์จึงเป็นสิ่งที่น่าเรียนรู้ไม่เสื่อมคลาย

ผมพยายามศึกษาประวัติศาสตร์หุ้นไทย เพื่อมาเปรียบเทียบกับทางอเมริกา ซึ่งผมพบว่าหนังสือไทยส่วนมากจะออกแนววิชาการเกินไป แต่เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมผ่านไปเจอร้านขายหนังสือเก่า และเจอหนังสือที่ตอบโจทย์ผมได้ส่วนหนึ่งโดยบังเอิญ

หนังสือเก่าหนึ่งในไม่กี่เล่มที่เป็นที่พึ่งพิงของชาวหุ้นในช่วงยุค 2530

ขับรถเที่ยวฝรั่งเศส 1,000 ไมล์จากปารีสจรดโปรวองซ์ (2)

Paris – Loire Valley
ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่คิดค้นการทำงาน 35 ชม.ต่อสัปดาห์ึขึ้นมา และถือเป็นประเทศหนึ่งที่ใส่ใจต่อคุณภาพชีวิตเอาเสียมาก ๆ

เริ่มตั้งแต่อาหารที่เค้าไม่เรียกว่า food แต่เรียกว่า cuisine เพราะว่า cuisine ครอบคลุมนอกจากตัวอาหาร และรสชาติ คือรวมถึงบรรยากาศ อารมณ์ และการจัดเตรียม อะไรอีกสาระพัด เครื่องเคียงไวน์แดง ชมพู (โรเซ่) ขาว ไวน์หวาน แชมเปญจ์ ก็เกิดขึ้นจากประเทศนี้ทั้งนั้น

ผมไปถึงฝรั่งเศสผมก็ได้กลิ่นอายนี้เช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อครั้งที่เดินทางไปชาโตว์ (ภาษาฝรั่งเศสแปลว่าปราสาท) ตามแถบลุ่มแม่น้ำลัวร์ Loire valley ซึ่งเป็นมรดกโลกที่ทิ้งไว้ให้เห็นสังคมชั้นสูงของฝรั่งเศสยุคกลาง อารมณ์แบบอัศวินยังไงยังงั้นเลยครับ

หลังจากที่ทำความรู้จักมักคุ้น กับรถและอุปกรณ์ต่าง ๆ แล้ว โดยเฉพาะ Cruise control และ GPS ที่ช่วยเราได้มาก แทบจะไม่ต้องทำอะไรรอฟังคำสั่งอย่างเดียว ใช้เวลาขับประมาณ 3-4 ชม. ก็ถึงจุดหมายแรกเพื่อพักรับประทานอาหาร ที่ Orlean

ภาพ อุปกรณ์ในรถที่ช่วยให้ขับได้สะดวกสบายมาก ค่าตัว 550Euros ต่อสัปดาห์

ขับรถเที่ยวฝรั่งเศส 1,000 ไมล์จากปารีสจรดโปรวองซ์ (1)

นอกจากประเทศจีนแล้ว ผมคิดถึงฝรั่งเศสมากครับ

การใช้ชีวิตที่แตกต่างจากจีนโดยสิ้นเชิง จากพลเมืองชั้นบน มาเป็นพลเมืองชั้นสอง
ต้องทำทุกอย่างเองทั้งหมด แตกต่างกับที่สามารถจ้างได้ทั้งหมดในประเทศจีน

ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนจะตรงข้ามกันหมด ระหว่างจีนกับฝรั่งเศส เป็นประเทศที่สุดขั้วตรงข้ามกันแบบสุด ๆ

ทบทวนพอร์ตหุ้น

วันนี้ผมเอาพอร์ตผม ณ สิ้นเดือนธันวาคม 2008 มานั่งดูอีกรอบ
เทียบกับพอร์ตเดือนกันยายน 2009 ที่วางอยู่เคียงกัน

ดูแล้วเหมือนหน้ามือกับหลังมือ โดยมีประเด็นสำคัญดังนี้

กำแพง 10,000 ลี้แห่งความหลัง (ตอนจบ)

ภาพกำแพงฤดูใบไม้ผลิ (ป้อมขวามือ คือโรงแรมของเราคืนนี้)

เราเดินทางผ่านซากกำแพง ซึ่งเฟย เฟย ได้เล่าให้พวกเราระหว่างพักบนป้อมที่ปรักหักพังว่า กำแพงส่วนบนนี้น่าจะถูกสร้าง และบูรณะมาภายหลัง อาจจะประมาณร้อยปี เนื่องจากมีรอยของแคลเซียมที่เป็นเสมือนปูนเชื่อมอิฐแต่ละก้อน แต่ส่วนล่างของกำแพง ซึ่งมีวิธีการสร้างที่แตกต่างกัน คือจำเป็นจะต้องกัดเซาะหินให้ได้รูปทรงอย่างที่ต้องการที่สุด แล้วนำไปวางเรียงกันน่าจะเก่ากว่ามาก เพราะการทำเช่นนี้ค่อนข้างต้องใช้กำลังคนจำนวนมาก และสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ ต้องมาจากอาณาจักรที่มีวัฒนธรรมยิ่งใหญ่ อย่างเช่นปิรามิดของชาวอียิปต์ สะพานส่งน้ำ ของชาวโรมัน รวมถึงกำแพงเมืองจีนเท่านั้น

ตีแตก

ตีแตกเป็นหนังสือเล่มแรกของดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร หนึ่งในอาจารย์ที่สอนผมลงทุน เป็นหนังสือคลาสสิกเล่มหนึ่งในวงการลงทุนไทย โดยเฉพาะกลุ่มนักลงทุนเน้นคุณค่า เหมืือนตำราพิชัยสงคราม ในสมรภูมิหุ้น

ผมมีโอกาสนั่งอ่านอีกครั้งอาทิตย์ที่ผ่านมาจากการยืมจากห้องสมุดมารวย พูดแล้วก็น่าแปลกใจตัวเองไม่น้อย บน shelf หนังสือเกี่ยวกับการลงทุนหลายร้อยเล่มของผม กลับไม่มีหนังสือเล่มนี้ สาเหตุก็เพราะตอนผมลงทุนใหม่ ๆ ผมเจอหนังสือเล่มนี้โดยบังเอิญ มันสนุก จนผมอ่านรวดเดียวจบแบบวางไม่ลงในร้านหนังสือเลย

แซยิด 60 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน

ดูถ่ายทอดวันชาติจีนทาง CCTV เมื่อเช้า จะให้ไม่เขียนคงไม่ได้

ในความคิดของผม สาเหตุที่ประเทศจีนเป็นประเทศจีนวันนี้ได้ด้วยเวลาเพียง 60 ปี สั้นแค่หนึ่งในสี่ของประเทศเกิดใหม่อย่างสหรัฐอเมริกา ถ้าให้เลือกเพียงเหตุผลเดียว ผมใช้เวลาคิดไม่นานเลย ว่าคำตอบนั้นจะคืออะไร

ไม่ใช่ด้วยประชากร 1,300 ล้านคน หรือเกือบหนึ่งในสี่ของโลก
ไม่ใช่ด้วยเทคโนโลยี ที่ก้าวเป็นหนึ่งในสามของมหาอำนาจอวกาศอย่างรวดเร็ว
ไม่ใช่พลังอำนาจทางการค้า ที่มีการค้าสูงขึ้นทั้งตัวเลข และอำนาจต่อรอง
ไม่ใช่เงินทุน สำรอง หรือ GDP ที่โตเหมือนติดจรวด
ไม่ใช่ทรัพยากรธรรมชาติมหาศาลที่ยังไม่ได้ขุดขึ้นมาใช้
ไม่ใช่อำนาจทางการทหาร หรือหัวรบขีปนาวุธที่จีนมี
ไม่ใช่ด้วยอำนาจทางการเมือง ในเวทีโลก
ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ 5,000 ปีที่ชนชาติจีนภาคภูมิใจ

กำแพง 10,000 ลี้แห่งความหลัง

มาไม่ถึงกำแพงเมืองจีน ไม่ใช่วีรบุรุษ ถึงเหมา เจ๋อ ตุงไม่ได้การันตี ในฐานะที่ผมอยู่ปักกิ่งสองปีผมก็อยากเจียดเวลาไปกำแพงเมืองจีนอยู่แล้ว แต่อันนี้ประสบการณ์การเข้าไปกางเต๊นท์นอนบนกำแพงเมืองจีน ที่เป็นเขตที่ “ปลอด” นักท่องเที่ยวโดยสิ้นเชิง เป็นการ trek ที่มีแต่พวกเรา ใบไม้ใบหญ้า และกำแพงเมืองจีนอายุหลายร้อยปีเป็นเพื่อนร่วมทางเท่านั้น

“ถึงแล้วใช่มั๊ย” โจ้ตะโกนถามผม โจ้เป็นเพื่อนคนไทยที่เป็นตัวตั้งตัวตีในการเดินทางครั้งนี้ ถึงเราสองคนจะเคยมาที่นี่แล้ว แต่ก็จำอะไรได้ไม่แม่นยำนัก